Zaterdag 20 februari gaat om kwart voor 6 de wekker. Opstaan, aankleden, eten en in de auto .
Onderweg 2 collega’s opgepikt en op naar Flevonice in Biddinghuizen.
Hier aangekomen aanmelden en de nodige voorbereidingen gemaakt om de schaatsen te kunnen aantrekken.
Het kon beginnen, de kwaliteit van de ijsvloer en de weersomstandigheden waren redelijk goed.
Lekker rustig gestart en het ging lekker. Om 10 uur had ik 40km geschaatst. Mijn supporters waren intussen ook gearriveerd. Gert, Renate en mijn vader. Samen met Renate heb ik de volgende 2 ronden geschaatst.
Het weer was intussen wat verandert; het begon meer te waaien en het zonnetje scheen steeds feller. Dit had gevolgen voor de ijsvloer. De bovenlaag werd zacht , hierdoor sneed je dieper in het ijs en werd het steeds zwaarder.
Zo rond half 11 had ik 50 km geschaatst. Renate was erg moe en besloot om te stoppen. Ik had het idee om nog een rondje van 5 km te gaan schaatsen, maar de omstandigheden van het ijs waren drastisch gewijzigd. De zon had de bovenlaag verandert in een “pap-laag”. Hierdoor waren er veel valpartijen. Dit had tot gevolg dat ik besloot om niet verder te gaan schaatsen.
Mijn schaatsen uitgetrokken en naar binnen voor een kop warme chocolademelk met slagroom.
Het lopen ging niet zo soepel en ik was dus blij dat mijn vriendin uit Almere er was met haar massagetafel. Na een lekker massage ging het al weer stukken beter.
Ondertussen is het weer enorm verandert; de zon was verdwenen het begon te regen en even later sneeuwde het erg hard. Heel veel IJsstrijders hebben de strijd gestaakt. Het ijs was nu zo slecht dat er valpartijen waren, waarbij men behandelt moest worden in het ziekenhuis.
Mijn collega’s zijn toen bijna allemaal gestopt. Ze zagen mij liggen op de massagetafel en wilden zelf ook wel van hun stramme spieren af. Mijn vriendin heeft dus nog meer IJsstrijders gemasseerd.
In het restaurant hebben we gewacht totdat alle collega’s klaar waren met schaatsen en de massage. Ondertussen hebben we lekker nagepraat over het evenement. Om 3 uur werd de tussenstand van het sponsorgeld bekend gemaakt. Er is € 161000 opgehaald tot nu toe door 265 IJsstrijders. Een groot bedrag. Hierbij zijn de toezeggingen nog niet verwerkt , het bedrag groeit nog.
De dag hebben we afgesloten met een evaluatie gesprek/diner bij de Chinees in Elburg. (Erg goed!)
Het was een fantastische maar ook intensieve dag . Ik heb enorm genoten om zo mijn bijdrage te kunnen leveren.
Dit is mijn verhaal van een dag IJsstrijd. Een strijd voor nieren , maar ook een strijd voor schaatsers om zoveel mogelijk kilometers te schaatsen voor een goed doel.
Iedereen die mij gesteund heeft met een donatie of een andere vorm; allemaal hartelijk bedankt!
En voor degene die nog geen donatie heeft gedaan: voel je vrij om dit alsnog te doen!
Je donatie kun je kwijt via mijn persoonlijke pagina van de IJsstrijd 2010; http://www.ijsstrijd.nl/acties/tineke/astellas8/
Tineke